Williams otworzyła drewnianą szafkę i wyjęła pudełko z przepisami swojej zmarłej matki, z pożółkłymi i starannie opisanymi karteczkami. Przypomniała sobie słowa matki o pilnie strzeżonym przepisie na smażonego kurczaka: pewnego dnia, gdy czasy się zmienią, ten przepis może ją uratować. Mając siedem dolarów w zapasie, postanowiła spróbować. Następnego ranka kupiła kurczaka i podstawowe składniki, ustawiła dwa składane stoły w salonie jako prowizoryczną jadalnię i umieściła w oknie ręcznie napisane menu: „Kuchnia mamy – autentyczne dania kuchni soul robione z miłością”.
Aromat smażonego kurczaka wypełnił dom, gdy Marcus bełkotał w swoim krzesełku. Ale przechodnie zaglądali do środka, widzieli jej twarz i pospiesznie odchodzili. Pani Henderson, sąsiadka trzy domy dalej, zatrzymała się, by przeczytać menu. Kiedy Williams otworzyła drzwi i zaproponowała skosztowanie, wyraz twarzy starszej kobiety stwardniał. Odrzuciła zaproszenie, skrytykowała Williams za jej sytuację jako samotnej matki i powiedziała jej, żeby nie prowadziła biznesu z domu, nazywając okolicę „przyzwoitą” i ostrzegając ją, by zachowała „kłopoty” dla siebie. Powstrzymując upokorzenie i gniew, Williams zachowała uprzejmy ton, ale sąsiadka wyszła. Williams zamknęła drzwi i uspokoiła się, obiecując Marcusowi, że znajdzie sposób, nawet gdy wpatrywała się w tace z nietkniętym jedzeniem i czuła, jak izolacja się pogłębia.
